Sunday, January 8, 2012

සිතක සේයා.... 38

පසලොස්වක අහස
විසල් පුරට වැඩි මුත්...

අකම්පස් කලුවරින්
පිරී ගොස් නෙත් සිත්....

දහම් වැසි කුලුනු ස්වරයෙන්
අසනි වැසි සේ බට මුත්...

තෙමලනු බෑ... බුදු හිමියනේ
ඉරිතලාගිය උනුන් හිත්....

Saturday, January 7, 2012

සිතක සේයා..... 37

සිත කිදා ගොස් ගොම්මනේ,
ඉරා සද රැස - ලොවට රහසේ...

නෙත් අයන්, සොයමින් කෙනෙක්
තනිවෙලා නුබ.. මාවතේ....

කාසි වෙනුවෙන්, සින්නකර,
ජීවිතය, නුබ සිය දහස් වර...

වින්දනය ලැබූවන් පවා,
අවමන් කරයි, හිද මහ මැදුරු වල....

දියණියක්, සොයුරියක්, මවක් වී..
ප්‍රේමයක් නොලද - ලොවක
විසදුමක් නැති, ඉරණමක
නතු වෙලා...
සිය දහස් වර තැවෙන, දැවෙන......................

සිතක සේයා.... 36

සදක සිසිලස දැනුන මතකය
හැගුන සද, සිත හාද වී.......

එකම තරුවක් වෙලා ඉන්නට
ආදරෙන්, හදවතේ පේ වී....

සිතේ සරි සැරූ මගේ සදවත
ලගට ලන්වී, වාත් වී....

ඉදිමි නුබ ලග, සතපු සිහිනයේ
නුබ ලගම අද සබෑවක් වී.....

Friday, December 9, 2011

සිතක සේයා... 35

අත් පසුර විහිදුවා - සිත් හසර
වසන්තයේ වස්සානයට - මල් වර වූ නුබ
එබිකම් කල මනමාල, කැල්මන්ට
සුලන් කෝඩයේ මුවා කල
බොලද සිතුවිලි බිජු.....
ඉකිරී වැද පසෙන්නට වපුලා..
බොල් පොලවක...

බලා හිදී නුබ..
මල් කෙමිය අත් දරන් - හිත් පෝරු මස්තකේ
වැයෙන සිලෝ අස්ටක හඩෙහි කිමිද.
අසරණව සංශයෙන්..

නුබට කියන්නට සිත් විය...

මීදුම් පිනි වැද - පිපෙන කැකුලු මත
රොන සිදින උන් බොහෝමැයි මේ වන පස.
කිති කැවෙන උනුහුමට දැවට
සිද ගනී කැකුලු පෙති
මන් මුලාව...

එහෙත්..
සිදුව අහවර - එහි පැහය මිස..
සුවදක් නොදැනේවී කිසි විටක...

සිතක සේයා... 34

සද නුබ එකලු වී - මදහසත් තුරුලු කර
පිනි බිදකට කැටි කර - මද පවනේ වෙලා
නුබ එවු සෙනහස - සුපිපිලා මගේ හිතේ

එහි සුවද   විද ගන්න ඉඩක් ඇති මුත්
එ සිහිලට තැවරෙන්න
බලන් ඉදිමි මා
නුබ එනතුරු.....

සිතක සේයා... 33

වසන්තයේ - සදිසි වට සක්මන් කල සිත
සගව ගොස් නම් - මන් මුලාව..

තුරු ලතා අග්ගිර - කිණිති කැකුලක
පැහැය දැක - සසද නොවුන...

අවැසි සබද - සක්මනට සිත
නුබට වසන්තයට පසු හිදින - ගිම්හනයෙත්

එහෙත්, තුරු හිස මල් අමද බිම වැ‍ටුන කල
කිම සක්මන් - නොසිතාපන්

වසන්තය මෙන් - ගිම්හානය
ලදැඩි නොවනු ඇත - නුබට

සිතක සේයා... 32

කොහොමද මම ආයෙම කියන්නේ
අප්පච්චිට..
ආපහු හැරිල එන්න කියලා..
දුවගෙන ඇවිත්,
තව පොඩ්ඩක් පුන්චි පුතත් එක්ක - කතා කරන්න කියලා
ආයෙත් හැරිල යනකොට - තවත් දුක දැනෙනවා
අප්පච්චි...

කමක් නෑ - මම දන්නව
අප්පච්චි මට ගොඩක් ආදරෙයි..
අම්මගේ අඩුවක් මට මට දැනුනේ නෑ..
ඒ අප්පචිගේ ආදරේ හින්දනේ..

ඔන්න මන් බලාගෙන ඉන්නවා - ආයෙම
ඊලග මාසෙත් අප්පච්චි එන්කන්...

සිතක සේයා -