සිතක සේයා - 8... (පමා වූ වසන්තේ - 1)

සිනාසෙන්නට මොහොතකුත් මට, 
හිමි නොවුණු මගෙ අතිතේ...

විටින් විට ඔබ ඇවිත් ‍යන්නැ'ති,
සතුට දෙන්නට වසන්තෙ...

හීන මැව්වට පිපුණු හැම විට,
උයන් වල මා දස අතේ....

පරවුණා, ඒ පිපුණු හැම කල,
නුබ නිසාමම කිණිත්තේ...

අහම්බෙන් මම පිපුනේ ආයෙම,
දිය පිරුණු වැව් ඉහත්තේ...

උයන් වල තව මල් පිපිලා,
නැති නමුත් මදු වසන්තේ....

උණුහුමක මා කැටි කරන් ඔබ,
නෙලා ගත් මා මේ දුරුත්තේ....

මේ තරම් මට දුර උනේ ඇයි..?
පමා වූ මගේ වසන්තේ...... 
Prabhath.. 

67 වන නිදහස් දිනය සැමරීම

දුරුතු මහ නිමා විය, නවම් මාසය එළඹියේය. නෙතට හුරු පුරුදු දසුනක් සේ, මන් මාවත්වල දුටුවන්ගේ ගෞරවය ලබන, තේජාන්විතව නැගී සිටින ජාතික ධජය එසවී තිබෙණු පෙනේ. ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව ශ්‍රී ලාන්කික අපට, අපේ මාතෘභූමියට උරුම වූ නිදහසේ 67 වන සැමරුම වෙනුවෙනි. 

ශ්‍රී ලාන්කික ඉතිහාසය තුල නිදහස් අරගල ගණ්නාවක් අපට හමු වේ. අප අද සමරන නිදහස් දිනයේ උරුමය මතුවන්නේ මේ සියලු අරගලයන්ගේ ප්‍රතිපලයක් ලෙසිනි. නමුත් සියලුම නිදහස් අරගලයන්ට වඩා අප සැලකිල්ලක් දක්වන්නේ අපේ මවුබිම බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ පාලනයෙන් මුදවාගැනීමයි. එක් ධජයක් යට, අපේ මවු බිමේ නිදහස් සටන් වෙනුවෙන්, ජාතීන්, ආගම් වශයෙන් වෙනස් වූ විවිද වූ ජාතික නායකයින් සටන් වැදුනහ. ජීවිත පරිත‍ය්‍යාග කළෝය. නිදහස් සැමරුමේ ප්‍රධානම අරමුණ එසේ සටන් වැදුණු සහ දිවිදුන් සියලු ආගම්වල, ජාතීන් වල නිදහසේ විරුවන් සිහි කිරීමයි. 

ශ්‍රී ලන්කා ඉතිහාසයේ කවර වකවානුවක් උවද, විමසීමේදී පෙනි යන්නේ විවිද පාර්ශවයන් ආක්‍රමණකාරීව, හෝ බලහත්කාරත්වයෙන් අපගේ මවුබිම ඔවුන් යටතට ගැනීමට ගත් උත්සහයන්ය. විවිද අවස්තාවන්හිදී පැමිණි මෙම ආක්‍රමණයන් වලට එරෙහිව නැගී සිටීම්, නිදහස් අරගල දක්වා තවත් වරෙක  තියුණු වූ බව පෙනේ. කරුණු කාරනා කෙසේ වෙතත් මෙම නැගී සිටීම් වල ජයග්‍රහන නිදහස ලබා ගැනීමක් ලෙස අප වරින් වර හදුනා ගනිමු. කෙසේ වෙතත් මෙම නිදහස් වීම් සදාතනික වී නොමැති බවක් පෙනේ. කුමන හෝ කරුණක් නිසා නිදහසේ යතාර්තයට හානි පැමිණවීම් සිදුවේ. එනිසා සැබෑ නිදහසක් අපට හිමි වීම පිලිබදව සිතිය නොහැක. එනිසා කිසිදු නිදහස් අරගලයක ප්‍රතිපලය අතීතයේ මෙන්ම අනාගතයටද සැබෑ නිදහසක් නොවන බව පැහදිලිය. 

කෙසේ වෙතත් දිනූ නිදහසේ අයිතීන් බුක්ති විදින අප, අපේ මවු බිම ලෝකය ඉදිරියේ ප්‍රමුඛව ඔසවා තැබීමට නම්, රටේ ආර්තික, සමාජීය,  සන්වර්ධනය යතාවත් කරමින් ඉහළ නැන්වීම කලයුතුය. එසේ නොවන්නේ නම්, අපි අපේ මවුබිම වෙනුවෙන් යමක් නොකල දේශයේ උරුම කරුවන් පිරිසක් ලෙස ඉතිහාස ගතවනු ඇත. රටේ සන්වර්ධන දර්ශකයන් ඔසවා තැබීමට නම්, සියලු ප්‍රයත්නයන් ගැනීමට අපේ උපරීම උත්සහයන් ගැනීම අනිවාර්ය වන අතර, ජාතීන් ලෙස හෝ ආගම් ලෙස හෝ විවිද වූ වෙනත් කණ්ඩායම් ලෙස අප බෙදී යන්නේ නම් කිසි දිනක අපේ ඉලක්කයට ලගා වීමට නොහකි වේවි.

Prabhath Pallewaththa (03/02/2015) 

සිතක සේයා - අලුත් වැස්ස - 12

අදුරු මේඝ කැල පුරා ගගනත
විහිද තිබුණා ගොම්මනේ...

අයා නෙත් මගේ වලාකැල දෙස
හිතේ මිහිරෙන් සැනසුනේ...

නැවුම් වැස්සක නිමිත්තක් මට
දැනුණ නුබ කුස සිව් කොණේ...

හිතේ හැටියට තෙමෙන්නයි මා,
ඇලුත් වැස්සට ලන්වුණේ... (Prabhath 25/12/14)

සිතක සේයා - අලුත් වැස්ස - 10

පෙරදිනක නුඛෙ ඇරයුමෙන්, 
මා නුබ ලගට ~විත්.... 
ඔය හිත පුරා සීරුවෙන් 
මා සක්මන් කලත්..

දැනෙනවා යන්තමට,
නුබත් අයිති නැති වගත්...
රෝපිත සෙනහසේ තුරත්,
උදුරයිද මේ අලුත් වැස්සටත්........
(Prabhath 19/12/14)

සිතක සේයා - අලුත් වැස්ස - 11

සුදු නෙලුම් මල් අරන්
රුවන් වැලි සෑ බිමට
යන්න යලි මා එක්ක
කවදාද ඔබ එන්නේ.....

සුලගිල්ලේ එල්ලිලා
හිරු බහින හැන්දෑවේ
තිසා වෑ කන්දෙ අපි
කෙදින යළි ඇවිදින්නේ.....

පුර පොහොය සද වඩින
ම්හින්තල නුඔ අරා
කවදාද යළි අපේ
නුවන් යුග පැටලෙන්නේ.....

මගේ හිත සනසන්න
නුබ ආයේ එනදාක
නුඔ ගැනම හිතමිනුයි
මගෙ කාලේ ගතවෙන්නේ....

(Prabhath 21/12/14)

සිතක සේයා - අලුත් වැස්ස - 9

හීනියට හිත හැඩුව, හැම රෑක තුන් යමේ...
නුබ ඇවිත් යන්තමින්, සැතපුණා නෙත් ඉමේ...
කෙදිරුවේ සෙනෙහසින්, පාටකර සිතුවමේ....
බොදකලා නුබම යලි, හැරදමා අලුයමේ... 

Prabhath 11/12/2014

සිතක සේයා - අලුත් වැස්ස - 8

හිත පුරවා හීන වලින්
යන්න එපා මගෙ හීනෙන්...
ආත්මයම ඔබේ නමින්
යන්න නෙවේ ලිවේ මන්..

වසන්තය ගෙනත් පෙරදාක
සුවද දැනුනා ජීවිතේ…
නුබම විතරයි හෙලන සුසුමේ
කලෙ සක්මන් මගේ සිතේ....

මහමෙරක් තරම් පැතුමන්
ඔබ ගැනම ලයේ පුරවන්
පැහැදුල් කතා සිහි කරන්
එනතුරා ඉන්්නෙ එනකන්............