සිතක සේයා.. 65

හිතේ... ලියවෙන.. නොලියවෙන...

ලියන්නට බැරි... නමුත්..

ලියන්නට හිතෙන..

එහෙත් අවසානයේ... ලොවම දන්න...

මන් නොලියු... මගේ කවිය..

කවුද ලියල මටත් හොරෙන්.......

          ප්‍රභාත්..

සිතක සේයා... 64

කාස්ටකෙට.. වේලිච්ච් පොලව,
කරස් කරස් ගාලා කොටන කොට..
අප්පච්චිගේ ඇස් අහස දිහා බලාගෙන....
වතුර ඉල්ලලා.. කෑ ගැහුවා......

ඒත් අවාරෙට ආව වැස්සකින්...
හේදිලා, ගිය...
එලවලු කො‍ටුව දිහා බලන්
අප්පච්චිගේ ඇස්....
අදත් අහසින් මොනවද ඉල්ලනවා....

ඒ ඇස් දිහා බලන් ඉන්න මට බෑ....
මගෙ අප්පච්චිගේ ඇස් වල කදුලු පිරිල...

අන්තිමේදි මං...
මේ අහසින් ඉල්ලන්නේ..
ආයෙම සැරයක් මගේ අප්පච්චිව
රිදවන්න එපා....
ඒ රත්තරන් ඇස් දෙකේ කදුලු...
මන් කොහොමද අයෙම බලන්නේ...

සිතක සේයා... 63

දුර යන්න හිතුවත්...
කොහොමද එහෙම කරන්නේ...
ඔයාගේ හිතේ ජීවත් වෙන,
අපේ අතීතය....
ඔයාව අයෙම, ආපස්සට හරවලා......
මන් දිහා බලා ගෙන ඉන්නව....

අපි හමු වුන තැන්...
අපි කතා කරපු දේවල්..
අමතක කරලා...
කොහොමද ඔයා ඒ තරම් දුරකට යන්නේ....

මට තාමත් තේරුම් ගන්න බැරි...
මේ තරම් දුරස් වෙන්න හැදුවේ ඇයි කියලා...
ඒත්.... දැන් වත් තේරුම් ගන්න..
 එහෙම කරන්න බැරි වග......

සිතක සේයා.... 62

මම රෑ ඉර පානට ගොඩ උනේ අහම්බෙන් වගේ

රෑ 8ට විතර ඇති වෙලාව. ඒ ලයිට් ගියපු හුදෙකලා වුනු පාළු රාත්රියක්. මහා දුකක් හිතේ හිරවෙලා තිබ්බා. මම දුරකතනයත් අරන් ඇඳට ගියේ එකේ ගුවන් විදුලිය ක්රියාත්මක කරලා සින්දුවක් අහන්න කියලා හිතාගෙන.. ගොඩක් වෙලාවට මන් අහන්නේ දෙරන... එදත් පොන් එකේ එෆ් එම් එක දෙරනට සුසර වෙලා තිබුනා.. මට ඇහෙනවා අපූරු ගීතයක්. ඒක ඉවරයි. ඔන්න එතකොට පුරුදු කට හඬකින් අපූරු කතනයක් ඇහෙනවා.

මම රෑ ඉර පානට ගොඩ උනේ අහම්බෙන් වගේ. ඒ කොහොම උනත් මම ඒ වෑඩසටහනට ටිකක් වෙලා සවන් දීගෙන හිටියා ටික වෙලවක් ,මට මේ වෙලවෙ වචන එන්නෙ නෑ ඒ ගෑන විස්තර කරන්න.........අන්තිමට මම ඒකට අබ්බෑහි උනා ....... මොකද කියන්න තාම තේරෙන්නෙ නෑ. රෑ ඉරපානට හැමදාමත් ආදරෙයි.
මට තාමත් හිතාගන්න බැරි... මගේ හිතත් අපූරුවට කියෙව්වේ කොහොමද කියලා..............

බන්දුල අංකල්ට.... දීර්ඝායුශ ලැබේවා

"ලොවම එපා වී ලොවම කලකිරි තැවි දැවි හිඳිනා වෙලාවෙ, ඔබේ දයාබර එකම වදනකින් මගේ ආත්මය සුවපත් වේ.." කියලා මටත් හිතුනා.. දුක, ශෝකය සේරම අතුරුදහන් වුනා වගේ...."

සිතක සේයා..... 61

වාවගන්න බෑ හිත තවත්...
මේ උදුවප් අහස තරම්...
කලුවරයි... මගෙ හිතත්.....
ඔබ අවොත්..හිත ලගට තව වරක්...
කෙවෙනි තෙමන, කදුලු නෑ තවත්...

එක වරම ඔබ දුර ගිහින්
කිවූ හැටි දුර ගිය බවක්...
හිත පුරා ඇදපු මතකයත්,
රිදවනවා හිත මගේ තව තවත්...
ආයෙම දවසක, එන බවක්..
හිත කියනව, මගෙ තාමත්....
ඒත්.. නුබ නාවත්...

හදාගන්න මගෙ හිත...
එදා වගේම කතාකරපන්
තව…… එක වරක්.....

Prabhath Wijitha

සිතක සේයා..... 61

වාවගන්න බෑ හිත තවත්...
මේ උදුවප් අහස තරම්...
කලුවරයි... මගෙ හිතත්.....
ඔබ අවොත්..හිත ලගට තව වරක්...
කෙවෙනි තෙමන, කදුලු නෑ තවත්...

එක වරම ඔබ දුර ගිහින්
කිවූ හැටි දුර ගිය බවක්...
හිත පුරා ඇදපු මතකයත්,
රිදවනවා හිත මගේ තව තවත්...
ආයෙම දවසක, එන බවක්..
හිත කියනව, මගෙ තාමත්....
ඒත්.. නුබ නාවත්...

හදාගන්න මගෙ හිත...
එදා වගේම කතාකරපන්
තව…… එක වරක්.....

Prabhath Wijitha